Mijn lichaam wil niet meer

Elke middag doet hij in zijn scootmobiel een rondje Prinsentuin. Dirk Wassenaar (85) heeft de ziekte van Parkinson. ‘Mijn lichaam wil niet meer. Gelukkig kan ik met dit apparaat nog wegkomen. Even naar buiten toe. Net ben ik bij de kapper geweest. En langs Volkshuisvesting om een lekkage te melden, want we wonen met dank aan de thuishulp en onze kinderen nog steeds thuis.’

Dirk Wassenaar

Dirk Wassenaar

Dirk en zijn vrouw staan wel ingeschreven voor een verzorgingshuis. ‘Ik val steeds vaker zomaar weg, dus eigenlijk moet er altijd hulp in de buurt zijn.’ Toch kijkt hij er tegenop om zijn thuis te verlaten. ‘We wonen in een fijne buurt en al onze spullen en herinneringen horen bij dat huis.’ De geboren en getogen Leeuwarder is altijd in eigen stad gebleven. ‘Dat is vertrouwd. Al kom ik niet zo vaak bekenden meer tegen op straat. Jammer, want ik mag graag een praatje maken.’

Vroeger was hij huisschilder. ‘Mooi vak, want ik kwam bij alle soorten mensen over de vloer. Zwaar werk was het wel, maar ik ben altijd sterk geweest, ook omdat ik bokste.’ Zijn ogen worden vochtig als hij terugdenkt aan vroeger. ‘Mijn vrouw en ik hebben genoten van de tijd dat de kinderen opgroeiden. We hadden een klein bootje waar we vaak mee gingen varen. Daarom kom ik zo graag in de Prinsentuin, om die bootjes te zien. Dat roept mooie herinneringen op.’

De tranen komen helemaal tevoorschijn als Dirk vertelt hoe moeilijk hij het met zijn Parkinson heeft. ‘Ik ben er wel eens mee aan, dat wil ik eerlijk toegeven. Mijn hobby is schilderen en tekenen, liefst kinderportretten. Soms probeer ik het nog, maar mijn handen trillen te erg. De thuiszorg komt regelmatig om me te douchen en onze dochter helpt in het huishouden, want mijn vrouw is slecht ter been. Die afhankelijkheid is moeilijk. Soms denk ik: het hoeft van mij allemaal niet meer. En dan ga ik maar weer een rondje rijden.’

Website by: de prins ©2010