We gaan allemaal dat paadje…

Het lichaam en de geest willen niet meer zo snel als vroeger. Toch vlamt het vuur van de boerenzoon uit Oudeschoot nog af en toe op in de ogen van Gerrit Holtrop (84). Tegelijk straalt hij rust en berusting uit. ‘Sommige dingen had ik misschien anders willen doen, maar het ging zoals het ging. En nu geniet ik van wat er is, samen met mijn vrouw. Met onze stacaravan in Rijs voelen wij ons nog zo vrij als een vogel.’

Dhr Holtrop

Gerrit Holtrop

Hij is er even alleen op uit met de fiets. Genieten van de omgeving, terwijl zijn vrouw alvast het middagmaal klaarmaakt. De natuur is al een leven lang belangrijk voor Holtrop. ‘Als boerenzoon was ik vergroeid met het land en de dieren. Later genoot ik ervan mijn eigen boerenbedrijf te runnen. Ik hield koeien en werken met levend spul is prachtig. Bovendien waren de vrijheid en zelfstandigheid van het boerenleven goud waard. Ik werkte zeven dagen in de week, maar ik kon wél mijn eigen beslissingen nemen. Voor mij heel belangrijk.’

Nog steeds hecht Holtrop grote waarde aan die vrijheid en zelfstandigheid. ‘Wat ben ik blij dat ik nog kan autorijden, zodat we onze zomers kunnen doorbrengen in Rijs.’ Toch verkoos hij verstand boven gevoel toen hij met zijn vrouw hun eigen huis verruilde voor een serviceflat in Heerenveen. ‘We zijn nu nog gezond, maar als er iets is, dan hebben we alle hulp in de buurt. Ook dat is een vorm van vrijheid. We zitten helemaal bovenin de flat, met een prachtig uitzicht over het groen van Oranjewoud. En als voetbalclub Heerenveen een doelpunt maakt, horen we het gejuich.’

In het hooi
De boerderij verkocht hij al voor zijn zestigste. Geen van de drie dochters voelde voor opvolging. ‘Arm leven en rijk sterven, dat werd vroeger gezegd over boeren. Ik vond het mooi geweest. Al die noodzakelijke moderniseringen zijn me niet in de koude kleren gaan zitten. Een boerenbedrijf kost ongelooflijk veel energie. Natuurlijk gingen de dochters als kleine meiden mee het land in en spelen in het hooi. Ze bewaren er goede herinneringen aan. Maar ik had wel meer van hun kindertijd willen genieten. Pas als je ouder bent, besef je hoe snel de tijd tussen je vingers door glipt. Toch weet ik ook dat ik het niet anders had kunnen doen. Met een eigen boerenbedrijf moest gewoon hard gewerkt worden.’

Holtrop heeft respect voor de huidige boerenondernemers. ‘Er komt steeds meer bij kijken. Jammer is wel dat het vee steeds meer een nummer wordt. Dat hoort bij de tijd, denk ik. In de mensenwereld is het vaak al net zo snel en oppervlakkig. Bij interviews op televisie laten ze mensen niet eens meer uitpraten. Ik begrijp dat ik door mijn leeftijd de boel minder goed kan bijbenen, maar ik vraag me af of het leven beter wordt als het alleen maar om groter, sneller en meer draait. Ons wezen heeft rust nodig. Tijd om regelmatig stil te staan en na te denken. Hardlopers zijn doodlopers, is een spreekwoord. Dat kan wel eens een waarheid zijn.’

Niet bang voor de dood
‘Zelf heb ik gelukkig de kans gekregen om na al dat harde werken nog volop van het leven te genieten. Nog steeds. In Heerenveen mag ik graag lezen en biljarten, in Rijs stap ik het liefst op de fiets om de natuur in te gaan. Dat geeft rust. Mijn enige zuster leeft niet meer, dus ik ben nog de enige van ons gezin. En op mijn leeftijd wordt het normaal om mensen te verliezen. Voor de dood ben ik niet bang. We gaan allemaal dat paadje. Door mijn geloof weet ik dat het goed komt. Net zoals de bomen elke lente weer groen worden. Ik begrijp niet welk principe daar achter zit, maar dat het iets prachtigs is, daar ben ik van overtuigd. In dit bijzondere bos hoef ik maar om me heen te kijken om vertrouwen te hebben in wat er nog komt.’

Website by: de prins ©2010