Sue en Sue: twee wereldvrouwen

Het enthousiasme straalt me tegemoet als twee blonde vrouwen nieuwsgierig naar mijn mobiele interviewplek lopen. ‘Wat ziet dit er uitnodigend uit’, zegt het duo, dat zich voorstelt als Sue en Sue. Is dit een grap? Nee, al blijkt later dat de van oorsprong Britse ladies volop humor hebben. Sue (63) woonde al jaren in Assen toen Sue (48) haar nieuwe buurvrouw werd. En nu zijn ze ruim twintig jaar vriendinnen.

foto Sue & Sue

Sue & Sue


Twee Engelse dames die beide besluiten naar Nederland te emigreren en dan in dezelfde straat in Assen terecht komen. Hoe krijg je het voor elkaar. ‘Ik was 24 toen ik voor mijn werk naar Antwerpen verhuisde en het was de liefde die mij naar Assen bracht’, vertelt de jongste Sue. ‘Geweldig dat ik daar mijn overbuurvrouw Sue leerde kennen, die al veel langer in Nederland woonde. Met haar kon ik veel delen, want zij wist hoe het voelt om een nieuw leven op te bouwen in een ander land.’

Plakjes leverworst
Grote cultuurverschillen zijn er niet tussen Engeland en Nederland. Toch was het wennen voor Sue en Sue, in Assen. ‘Sinterklaas kenden we niet en the first Christmas away from home is best eenzaam. De Nederlandse kerst haalt het niet bij de onze. En dan de verjaardagen! Zo gek dat iedereen hier op visite komt; als gastvrouw ben je alleen maar druk bezig. Wij waren gewend om buiten de deur iets leuks te gaan doen. Bovendien is ons idee van gezelligheid niet in een kring zitten en plakjes leverworst eten. Wij doen dat heel anders op onze feestjes.’

Het leven hier past beide vrouwen intussen als een jas, al is de humor soms nog een struikelblok. ‘Taal speelt zo’n grote rol bij grappen. Als je Engelse jokes vertaalt naar het Nederlands, dan ontgaat veel mensen de clou. Het overkomt ons beide nog steeds dat mensen ons bevreemd aankijken na bepaalde opmerkingen.’ Toch voelen Sue en Sue zich inmiddels Nederlanders. ‘Het klinkt gek, maar ik ben steeds meer toerist in Engeland’, zegt de oudste Sue. ‘Helemaal nu ik sinds vier jaar in Mexico woon. Ik ben daar echt als Nederlander, niet als Engelse. Al ben ik wel meteen Spaans gaan leren om ook daar goed te integreren.’

Tweetalig opvoeden
Taal is essentieel als je in een ander land wilt meedoen, vinden de vrouwen. ‘Wij hebben altijd heel bewust Nederlands met elkaar gesproken. Als wij samen Engels praten, plaatsen we onszelf in een uitzonderingspositie. Bovendien is veel oefenen de beste manier om een taal te leren.’ De jongste Sue spreekt nog wel dagelijks Engels. ‘Ik werk als docent op een internationale school en wij voeden onze kinderen bewust tweetalig op, omdat Engels in Nederland steeds belangrijker wordt.’ Toch klinkt haar Nederlands onberispelijk – op een mooi Brits accent na.

Ook de oudste Sue gaf jarenlang Engelse les in Nederland. Later had ze in een intensieve baan in de zorg voor mensen met een fysieke en geestelijke beperking. ‘Dat was de reden dat ik in Mexico wilde wonen. Ik kon dat werk niet tot mijn pensioen volhouden, maar financieel kon ik niet stoppen. Althans, niet in het Nederlandse economische klimaat. In Mexico is het leven veel goedkoper en bovendien veel aangenamer door de temperatuur. Ik leef daar altijd buiten. Overigens kom ik elk jaar drie maanden terug naar Nederland. Dan woon ik bij één van mijn dochters in m’n oude huis in Assen en breng ik quality time door met mijn kinderen en kleinkinderen. En natuurlijk met Sue, zoals vandaag lekker samen kunst kijken.’

Website by: de prins ©2010